More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  กษมา's spacePhotosProfileFriendsBlog Tools Explore the Spaces community

Blog

ใกล้สอบ

วันเวลาก้อผ่านไปเร็วซะจริงๆ
แป๊บๆ  ก้อจะจบแล้ว  เร็วจัง
ฮือๆๆ แล้วจะรับผิดชอบตัวเองไหวมั้ยเนี้ย
จะจบออกมาเปงบัณฑิตที่มีคุณภาพรึป่าวก้อไม่รู้
หนังสือหนังหา  ก้อไม่ค่อยตั้งใจอ่าน
คิดแล้วก้อเครียดอยู่.......งืมๆๆ
ใกล้สอบเข้ามาทุกที
หนังสือยังไม่อ่านสักกะตัว
แต่เพื่อนๆๆ  ตั้งใจกันมากมาย 
ทำไมเปงคนแบบนี้นะ  แก้นิสัยไม่เคยหาย
เอาหล่ะ  พรุ่งนี้ก้อเปงวันวาเลนไทล์
ว่ากันว่า  เปงวันแห่งความรัก...เหรอ
สำคัญยังงัย  อันนี้ไม่ทราบที่มาที่ไป
รู้แต่ว่า  ชายและหญิงจะแสดงความรัก
อืม.....แค่คิดแล้วก้อสยอง!!!!
ไม่ชอบเทศกาลแบบนี้เท่าไหร่
แบบว่าไม่ค่อยสมหวังเท่าไหร่
แค่ได้ยินว่า  วันวาเลนไทล์ ก้อขนลุกแล้ว
เอิ๊กๆๆๆๆๆ
 
ช่วงนี้ก้ออกแนวเศร้าๆ กับชีวิต  บวกกับสับสนๆๆกับอนาคตของตัวเอง
ยังงัยก้อต้องสู้กับไฟล์นอล  หั้ยเต็มที่
Happy Valentine Day 2008
 
 
 

สับสน

ผ่านไปแล้วสำหรับการสอบที่หนักหน่วง  โหดร้ายยิ่งนัก
สภาพร่างกายทรุดโทรม แย่ๆๆ
หลายคนเคยบอกไว้ 
เวลา  จะช่วยทำหั้ยทุกอย่างดีขึ้น
แต่ทำไม  เวลายิ่งนาน
ความรู้สึกยังคงเหมือนเก่า
ความผูกผันและวันเวลาเก่าๆ
มันยังคงเดิม 
ความห่วงใย  ความหวังดี 
ขอบคุณจริงๆ

ชีวิตหลังcommed

ผ่านไปแล้ว...commed  กับความรู้สึกที่เปลี่ยนไป
ได้อะไรมากกว่าที่คิด.....เรามองโลกใบนี้เปลี่ยนไป
มุมมองที่ไม่ได้มีแค่ ตัวเอง..ครอบครัว...เพื่อน
เหมือนกบในกะลา....ได้ออกไปดูโลกภายนอก ซะบ้าง  ก้อดี
วันแรก-แรก  ความคิดเดียว  คือ...ฉันจะกลับ**
นับวันถอยหลัง
วันท้ายๆๆ เริ่ม...เอ้ย  เร็วจัง...จะกลับแล้วนะ
รู้สึกว่าจะผูกผันกะทุกๆๆคน 
พี่อังคาร  head บ้านสุดฮา  มุกแป๊กตลอด
ผู้ที่ทำหั้ยทุกคนในบ้านเรียกเราว่า  **หนิงเอ๋อ**
เอม คิตตี้ เปรี้ยว เบส  เพื่อนMD
ที่ทำหั้ยเรารู้สึกว่า  หมอก้อน่ารักดีนี่นา
ลบทัศนะคติเดิมๆๆทิ้ง
พี่เฟม  โฟรโด ของบ้าน ตัวจริงนิสัยดีชะมัด
ผิดกับคำบอกเล่า...ที่เคยได้ยินมาอย่างลิบลับ
พี่จอห์น  Man of the year  ผู้ทำเปงทุกๆๆอย่าง  ปลื้มจริงๆ
เจ้ โอ....เกือบตีกันตาย  แต่เจ้ก้อดูแลน้องคนนี้อย่างดี 
 ขอบคุง...ครอบครัวคุงยายที่หั้ยเราได้พักพิง
ทรัพยากรในสวนคุงยาย  ถูกเราผลาญจนเกลี้ยง
พี่ช่อ    ที่เปงกะลังใจหั้ยเราอยู่ในค่ายได้
และปรีชาด๊อกแด๊ก  ที่คอยฟังความทุกข์ของเราเสมอ...
**กลับมามอก้อออกเปรี้ยว.......วิ่งเข้าหาแสงสี สุด-สุด
เละเทะดีแท้  ชีวิตเรา....สนองneed
ก่อนเปิดเทอมก้อขอละกัน...
เกรดเทอมนี้ออกแนวดีแฮะ...ถึงไม่ได้ตามเป้าหมาย..แต่ก้อokนะ
เทอมหน้า   สุด-สุด  ต้องทำหั้ยดีกว่าเดิม....ตามเป้าหมาย หั้ยได้  พี่น้อง
ชีวิตก่อนเปิดเทอมนี่.....สุดๆ จริงๆ  แต่เปิดเทอมก้อเรียนหนักโคตร  หวั่นใจ
****ชีวิตต้องดิ้นรนเพื่อหั้ยอยู่รอด****  จงเข้มแข็งต่อไป****
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

นั่งเหงา เหงา

วันนี้เพื่อนๆ กลับบ้านกันหมดแล้ว  นั่งเหงา เหงา อยู่คนเดียว
ว่าจะไปนอนกะเพื่อน  แต่ก้อนะ  อยู่ห้องตัวเองน่าจะดีกว่า  เกรงจายๆ
ไม่มีอะไรทำ  รอไปcommed  โหย....อีกตั้ง3วัน
วันนี้ก้อไปทำงานที่คณะมา....เหนื่อยโคตร....เตรียมโครงการตรวจfece
จะบ้าตาย.............นึกว่าจะหลุดพ้นตั้งแต่ปี2.......ซวย
เห็นหน้าจารย์โชติ....กะจารย์อรุณ  ลอยมาแต่ไกล  55+
เมื่อคืน  ไปแจมกะแกงค์บี้ด  อืม  ก้อคนมันไม่มีไรทำ
ครายชวนไปไหนก้อไป..........กะเค่า
.....ทำนองว่า  อิ่มจัง  ตังค์อยู่ครบ....ซะง้านนนน
ไปเจอเพื่อนในคณะที่ไม่ค่อยกินเส้น
ออกแนว.......ขิว
เข้าไปทัก....เออ มานก้อเปงคนดีใช้ได้เลย
รู้สึกดีกะ**เพื่อนคนนี้** ขึ้นมากมาย
 .......ไม่อยากไปcommed.........
ความรู้สึกอย่างเดียวในตอนนี้
กลัวตีกันตายกะคนในบ้าน
ไอ้เราก้อใช่ว่าดิบ-ดี  ซะที่ไหนกัน
เงินก้อหมด.....แบบว่าหมดจริงๆตอนนี้
หม้ด....หมด  แทบจะต้มชีสต์ที่เรียน
กินแทนมาม่า  555+  เศร้า
โอ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเครียดดดดดดดดด
 
 
 
 
 
 
 

ทบทวน

 บางเวลา   เราเองก้อสับสนและไม่เข้าใจในความคิดของเราเอง
ความเหนื่อยล้า  กับความพยายามที่จะ รัก
จริงๆ  แล้วมันคือความรักใช่หรือไม่
หรือเป็นแค่ความสับสน
รัก  คำๆนี้คืออะไร
คือ  ความเสียสละงั้นเหรอ
ป่าวเลย.......
เราแค่ใช้คำว่ารัก  มาผูกมัดคนสองคนไว้ด้วยกัน
ถ้าใจไม่เหลือความห่วงใยไว้แล้ว
จะผูกมัดกันด้วยคำว่า  รัก 
ไว้เพื่ออะไรกัน
ตัวเราเองพร้อมที่จะเสียสละเพื่อใครแล้วจริงเหรอ
เหนื่อย ที่จะต้องมานั่งกังวลว่าจะทำหั้ย 
 คำว่า  รัก   หลุดลอยไป
เหนื่อย ที่จะต้องมานั่งสนใจกับความรู้สึกของคนอื่น
เหนื่อย  กับการปรับตัวเอง
เหนื่อย  กับเวลาที่เราต้องการคนที่คอยปลอบใจ
แล้วคนๆๆนั้นที่เรา  ต้องการเค่าหายไปไหน
จริงๆ  แล้วชีวิตคนเราก้อไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย
นิยามคำว่ารักของเรานั้น
แม้จะแตกต่างจากคนอื่น
แต่ก้อมีคุณค่าในใจเรา
เวลาที่เราเหนื่อยล้า  เค่าคนนั้นจะอยู่เคียงข้างเราเสมอชีวิต
เวลาที่เรามีปัญหาจนแทบจะร้องไห้  เค่าคงจะรับรู้ได้ด้วยน้ำเสียงของเรา
ถ้าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะอยู่เคียงข้างกันจริงๆๆ
ก้อคงต้องจากกันไป 
นี่แหละคือ  ชีวิต

สอบ-สอบ

หลอดไฟพระอาทิตย์โอ้ย......................... พระอาทิตย์หลอดไฟ
จะ  สอบ ร้องไห้ แล้ววววววววววววว
**หนังสือ**หนังหา**ไม่อ่าน
 
มานั่งแชท--เอม--สบายใจเฉิ
 
ชีวิต......น๋อ.......ชีวิต
 
นาฬิกาหัวใจสลายเครียด.....เครียด.........เครียด..หัวใจสลายนาฬิกา
 
หลายเรื่อง*สุ่มๆ*  ปวดหัวไปหมด
 
ไม่อยากคิดไรมากมาย
 
แต่เรื่องก้อดัน...วิ่ง....เข้ามาหาเราเอง  ซะงั้น
 
รึว่าเราจะคิดมากไปเอง!!!!
 
เฮ้อ.........
 
 
***เวลา....หมุนไปอย่างรวดเร็ว
จนบางทีเราก้อเผลอปล่อยหั้ยชีวิต
ผ่านไป  วัน-วัน
ลองทำสิ่งต่างๆ ให้ช้าลง....
 
**คิดหั้ยดีว่าชีวิตต้องการอะไร**
 
แล้วเราจะพบว่า...ตัวเองมีความสุขมากขึ้น***
-----เฮ้อ.......เศร้าใจ----
 
 
สายรุ้งสายรุ้งพระอาทิตย์พระอาทิตย์นาฬิกานาฬิกานาฬิกานาฬิกานาฬิกาพระอาทิตย์พระอาทิตย์สายรุ้งสายรุ้ง
 
 
 
 
 
 
 
 
 

พักร้อน

ในที่สุดก้อได้กลับมาที่โน้ตบ้านหน้าสุนัข...
 
หลังจากที่ต้องตรากตำอ่านหนังสือแทบ**ตาย**
 
คะแนนจะออกมาเปนงัยไม่รู่  คาดว่ากลับไปคงได้ช็อค!!  กันไปตาม-ตามกันละคับพี่น้อง  เห๊อะๆ 
 
สนุกดี...ขำขำกับครอบครัว  พักกายและใจมากมาย 
 
 แต่ก้อออกแนวไม่อยากกลับไปเรยีนซะงั้น  เรยีนหนักจนท้อใจ....
พยายามเอาเพลง+รูปลงสเปช....แต่ก้อจน**ปัญญา** เนตเต่าสุดยอด.....
 
เออ!!!ยอมแพ้...ช้านไม่อัพ..ก้อด่ายว่ะ!!
 
ช่วงนี้ออกแนวเซ็ง-เซ็ง  ....กับ โลกใบนี้....
 
..........อยากหนีไปหั้ยไกล-ไกลเลย.......ย......ย....
 
ไปไหนดีหล่ะ???
***ดาวอังคาร.....รึดาวพูลโตดี ***
 
ไม่ค่อยมีกะลังใจจะทามอะไร
 
สิ่งที่เราคิด..เราคาดหวังมันกลับไม่เป็นอย่างที่เราตั้งใจ
.......................
**ช่าง--head--มาน**
......................
พระอาทิตย์วันนี้วันแม่พระอาทิตย์...ได้ไหว้แม่ทั้งครอบครัว  เปงอะไรที่รู้สึกดีแฮะ..
 
บ้านเราก้อ**ฮา**อีกเช่นเคยขณะที่กะลังซึ้ง-ซึ้ง 
 
ดันมีคนทะลึ่ง พูดขึ้นกลางวง...บอกหั้ยเอาพวงมาลัยไปหั้ย**พ่อ **
 
....งงมั้ย??...คือไม่ได้เอาไปไหว้พ่อ...
 
แต่หั้ยพ่อเอาไป**ไหว้แม่**55+  ซะงั้น...
 
อาทิตย์หน้า....มีลงประชามติ...คาดว่าคงไม่กลับบ้าน  กลับบ่อยๆๆตังกะสะมาก้อหมดอ่ะดิ
 
.........ยิ่งจนอยู่แล้วยิ่งกรอบ..บ..ไปใหญ่........555+
 
เด็กชายเด็กชายหัวใจสลายเด็กหญิงเด็กหญิง
 
วันนี้ไม่มีไรจะอัพเท่าไหร่  แค่เหงาๆๆ....
 
คิดถึงคนที่อยู่ห่างไกล.......แต่จะทำอะไรได้.....นอกจากแค่คิดถึง
**ความจริงใจและความมั่นคงอยู่**   จะยังคงอยู่อีกนานแค่ไหน........
คนที่เราคิดว่าคงรักกันมั่นคง  ไปกันได้ดี..ยังเลิกกันต่อหน้าเราได้ 
**เพื่อนเศร้า...เราก้อเศร้า** ....หวังว่าเพื่อนจะทำใจได้เร็ววัน....
สัจธรรมที่แท้จริง.....**คนมันจะไป  สักวันหนึ่ง...มันก้อต้องไปอยู่ดี**
สรุป......**รักแท้**นอกจากครอบครัวแล้ว  ไม่มีจริงในโลกนี้คับ  พี่น้อง....จบข่าว
 
โน้ตโน้ตเค้กวันเกิดหัวใจสลายหัวใจสลายหัวใจสลายหัวใจสลายเค้กวันเกิดโน้ตโน้ต
 
*************************
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

วันดี-ดี

****จะสอบแล้วแท้-แท้ งานที่จารย์สั่งก้อระเบิดระเบ๊อ กะลังจะตายแล้ว.....ไม่ไหวๆ ****

วันเกิด ผ่านไปแล้ว.....มีความประทับใจมากมาย ความจริงใจที่มอบให้ มีคุณค่า ยิ่งกว่าได้ของขวัญซะอีก

สวมกอดด้านซ้ายสายรุ้งขอบคุงฮับ ซึ้งหลายๆๆ สายรุ้งสวมกอดด้านขวา

ตอนเช้า....ตั้งใจไว้ว่าจะตักบาตร พระเจ้า!!ไม่น่าเชื่อว่า...กษมาจะตื่นมาตักบาตรได้ โหะๆๆๆ

แถมยังไปเรยีนแต่เช้า จนเพื่อนๆพากันตกใจใหญ่....เพราะปกติถ้าไม่ 8.30 ก้อคงไม่เจอกษมานั่งเรียนอยู่

ไปเช้า...เลยได้บริจาคเลือดตั้ง 5 cc.ไปทำแลปต่อเพราะในกลุ่มยังไม่มีใครมา ซะงั้น

จรินทร์ให้กะลังใจว่า..เลือด หนุงหนิงเหรอ..มิน่าหล่ะ..สีน่ารักเหมือนคนบริจาคเลย...ดูจริงใจจังนะจรินทร์ ขำขำ

แต่วันนี้ทั้งเรียนทั้งทำงานหนักเลิกตั้ง 2 ทุ่มกว่าๆ ไม่เหงเหมือนวันเกิดเลย เพลีย....

กลับมาหอ.....ไปร้องเกะกะเพื่อน แต่ละคนสภาพเพิ่งตื่นรอจนหลับ...โทดที

ร้องๆๆอยู่ มีเค้กก้อนโต อภินันทนาการจากเพื่อนผู้น่ารักมาหั้ยเป่า ขอบคุงนะ ทั้งๆที่ก้อ..กรอบ..กันทุกคน

โน้ตของขวัญผูกโบ  กลับมาเหนือ่ยแทบตาย เจ็บคอ โ-ตร ๆ เค้กวันเกิดโน้ต

ราวๆ...23.30 มีโทรสับจากผู้ลึกลับโทรมา...บอกว่าจะเดินทางมาจาก..มมส

จริงๆ ไม่อยากหั้ยมา เพราะมานเดินทางไกล แถมยังไม่ได้นอนติดต่อกันมาตั้งหลายวัน

รอจนประมาณเวลา 00.30 ยังมาไม่ถึง งั้นนอนรอละกัน....หลับไปซะงั้น....55+

ตี2...สะดุงตื่น ตายหล่ะหว่า!! หลับไปได้งัยเนี้ย กษมา...เฮ้ย

โทรหา....น้ำเสียงโหด+เข้มสุดๆ บอกว่ามาถึงตั้งแต่เกือบตี1

โทดทีนะ....คือว่า..ลืมเปิดเสียงโทรสับ+ปล่อยหั้ยรอหน้า 7-11 ตั้งนาน.....น(จริงๆ)

 นาฬิกา ขอโทดค๊าบบบบ......บ....บพี่  กำลังใช้ความคิด

ขอบคุงมาก....สำหรับความทุ่มเท...ที่..อุตส่าห์ขับรถมา ดึก-ดึก..

...+ ลิงน้อยที่หอบมาด้วยสภาพที่ไม่ครบ 32....ขอบคุงจากใจจริงฮ่ะ

วันนี้...ถึงจะเหนื่อย..แทบตาย แต่ก้อมีความสุขสุดๆ

หลอดไฟขอคุณแม่...ที่รักษาน้ำใจลูกสุดฤทธิ์...หัวใจสลาย

ทั้งๆที่ก้อจำไม่ค่อยจะได้แต่ก้อยังบอกว่า...

**คิดมาหลายวันแล้วว่าใกล้จะถึงวันเกิดลูก แต่พอวันนี้..มันลืม**ซะงั้นนะแม่จ๋า..

ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกๆ คน และน้องรหัส จากใจจริง ซึ้งฮ่ะซึ้ง..ขอบคุณค๊าบ...บ

ขอบคุณ...อ้อน..ที่อุตส่าห์โทรมาอวยพรล่วงหน้า

สุดท้าย...ขอบคุณโลกใบนี้..ที่แม้จะไม่ได้สวยงาม..แต่ก้อหั้ยประสบการณ์ดีๆกับชีวิตของเรามากมาย

20ปีที่ผ่านมา ประสบการณ์ต่างๆมันสอนหั้ยเราโตขึ้น..มีความคิดที่เปลี่ยนไป

ผ่านไปแล้ว..ชีวิต ** วัยรุ่น** ต่อไปเริ่มเช้าสู่การเป็น**ผู่ใหญ่*(เศร้าดีแท้)...

สายรุ้งพระอาทิตย์....จะก้าวไปบนโลกไปนี้อย่างเข้มแข็ง....พระอาทิตย์สายรุ้ง


 



 

Go home

            ในที่สุด...กษมา ก้อตัดสินใจกลับบ้าน  ไม่ว่าใครทักท่วงยังงัยฉานก้อไม่สน.....จะกลับโว้ย!!!  หลายคนถามว่ากลับไปทำเพื่อ....  วันเดียว 555 +  หลังจากผ่านมรสุมวิกฤติชีวิตมาในที่สุดก้อได้กลับบ้าน....เหนื่อย....เมื่อวันพฤหัสก่อน   จะบ้าตาย!!  จะเปงลมในห้องแลป....เอ่า!!ชีวิตเอาเข้าไปอยู่ดี-ดีก้อหน้ามืดซะงั้น โชคดีที่มีเพื่อนที่ดี....ขอบคุณ**เม็ดฝน+จรินทร์**ที่ช่วยทำแลปต่อหั้ยจนเสร็จและยังช่วยล้างอุปกรณ์แลปอีกมากมาย  ขอบคุณจากใจจริง......ซึ้ง-ซึ้ง  ขับรถกลับมาหอแทบไม่รอด...กินยา+นอนสักพักก้อต้องรีบขับรถกลับไปสอบอีก..หนังสือหนังหาไม่ต้องพูดถึงไม่ได้อ่านสักตัว....อาศัยความรู้ที่ขังอยู่ในสมองล้วน-ล้วน55+ เกมส์วัดดวงกันสุด-สุด  ตกบ่ายทำแลป hemato ต่อ แทบคลั่ง...นึกว่าจะได้กลับมาพัก .....ชิชะ!!!!  พี่มาเรียกไปล้างplate เพาะแบคทีเรียต่อ **กรูจะบ้าตาย** ตั้งแต่5โมงครึ่ง...........ปาไปถึงสี่ทุ่มครึ่ง......เหนื่อยจนเหนือคำบรรยาย  **ทั้งกลิ่นทั้งปริมาณ**  คุณภาพคับแก้วจริง-จริง.......ล้างเสร็จกินไรแทบไม่ลง....***วันนี้....นรกของจริง*** ชีวิตนี้ชั่งเศร้านัก..........กลับบ้านๆๆๆๆๆๆ   ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว 
           
             วันศุกร์**.....head เขต commed  นัดประชุมวันอาทิตย์ตอนบ่าย2  เอ่า!!  กะจะอยู่บ้านหั้ยนานๆหน่อย  ดันต้องรีบกลับมาประชุม....ไรว๊า เขตอื่นไม่เห็นนัดเลย   แถมตอนเย็นมีงานเฟรชชี่ไนท์  ชุดของกษมายังหาไม่ได้เลย  คอนเซปส์คือ....ชุดไทย 555+  จะไปหาได้ที่ไหนมิทราบ...ตอนปี1ก้แทบตายเพราะไอ้คอนเซปส์ชุดไทยนี่หล่ะ.....ต้องออกไปเช่าชุดอยู่คณะหมอลำนอกมอ..เปลี่ยวก้อเปลี่ยวนึกว่าจะถูกฆ่าตายกับตุ๊กติ๊กในซอยซะแล้ว  แต่ก้อรอดมาได้55+   เด๋วจะแต่งหั้ยอึ้งกันไปทั้งงานเลย  คอยดูๆๆ5555555.....
           
              แต่ละวันแทบไม่มีเวลาได้คิดอะไร....กลับถึงห้องแบบว่าอยากนอนอย่างเดียวไม่ไหวๆๆ สุขภาพทรุดโทรมโหม้ด.......งานก้อเยอะแทบท่วมหัวตายงานเดี่ยวงานกลุ่ม  โอ้ย!!!สารพัดนึก  นึกอะไรไม่เคยได้ดั่งใจเล้ย....หั้ยตายเห๊อะ!!  ***ถ้าวิ่งหนีก้อไม่มีวันชนะ  มีแต่แพ้และไม่มีการพัฒนา***  ฉะนั้นจงสู้ต่อไป....  *_*
            
               ตอนนี้กะลังเข้าใจสัจธรรมของชีวิตอย่างแท้จริง  หลังจากที่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเอง.....ก้อออกอาการเศร้าไปพักหนึ่งเหมือนกัน  ทำไมพระเจ้าไม่เข้าข้างเราเลย...ตอนนี้เริ่มได้สติ....มองโลกในมุมมองใหม่  บางครั้งหลายๆสิ่งก้ออยู่เหนื่อการควบคุมของเรา  เราไมสามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งหั้ยเป็นไปตามที่เราต้องการ  แต่เราเลือกที่จะเปลี่ยนความคิดของเราหั้ยมองโลกใบนี้ให้สวยงามขึ้นได้ **ใช้ชีวิตหั้ยคุ้มค่า จะทำอะไรต้องรีบทำ**  555+  เข้าทาง....ซะงั้น!!  *..*"
 
                นอกจากมุมุมองชีวิตเปลี่ยนไป  มุมมองความรักก้อเปลี่ยนไปเหมือนกัน  เราเริ่มเข้าใจแล้วว่า **เราไม่สมควรที่จะไปเปลี่ยนแปลงใคร....**   ไม่มีใครทำตามใจเราได้ตลอด  ขนาดตัวเราเองยังรู้สึกเหนื่อย  แล้วคนอื่นหล่ะ....จะขนาดไหนกันเชียว  เปิดใจ....พบกันครึ่งทาง  ไม่คาดหวังไม่ผูกมัดไม่ยึดติด.....คิดแบบนี้ก้อสบายใจดีเหมือนกันนะ...*^*
 
               
 
 
            
             

เหงา-เหงา

      ตอนนี้ไม่รู้เป็นบ้าอะไรกับชีวิต.....สับสน  งง-งง ไปหมด  เวลาแต่ละวันก้อคลาดเคลื่อนไป  ยังปรับตัวไม่ค่อยด่ายเท่าไหร่  แต่ละวัน....ผ่านไปอย่างยากลำบาก  เฮ้อ!!!  ชีวิตน๋อชีวิต    แต่ก้อมีความสุขดีที่มีเพื่อน-เพื่อน คอยช่วยเหลือกัน  คอยแบ่งปันความทุกข์ความสุข  ในบางเรื่องที่เราหาทางออกไมได้  ก้อมีพื่อนนี่หล่ะคอยแนะแนวทางดี-ดีหั้ยเรา  คิดถึงบ้าน....เหนื่อย-เหนื่อยแบบนี้ถ้าเป็นสมัยก่อนก้อยังมีพ่อกะแม่** ปลอบใจ**  แต่ตอนนี้....คำว่าเข้มแข็งและยืนด้วยตัวเองเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด........
      วันก่อนเจอ**ส้มจุก**ดีใจ-ดีใจ  ถึงจะเจอกันแค่10นาทีแต่ก้อดีใจนะ  คิดถึง-คิดถึง  เออ...ลืมบอก  เค่ากะบี้ดรอไปส่งอยู่เด้อ......แต่พอไปถึงคอมเพล็ครถตู้มันดันออกไปก่อนซะนี่  เลยไม่ด่ายเจอก่อนกลับเลย   เป็นงั้นไป
      วันนี้ญาดาจะเลี้ยงวันเกิดย้อนหลัง  เย้.........ไปกินไอติมที่บ้านมอ....เห๊อะ-เห๊อะ  แอบหวังมานานแว้ว..ว  ในที่สุดก้ได้กินไอติมเย็น-เย็น  กับวิปครีมก้อนใหญ่ยักษ์พิเศษ  **วิปครีมของโปรด**55+  ขอบคุณญาดา  ที่ประทานความสุขเล็กๆน้อยๆ มาหั้ยกับเรา.........
      เพื่อนเราหลายคนตอนนี้โลกเป็นสีชมพู.....เฮ้อ...อ!!!  เห้นเพื่อนมีความสุข  ไอ้ตัวเราเองก้อพลอยดีใจไปด้วยอ่ะนะ  ยิ้มทั้งวัน...ตอนแรกนึกว่ามันบ้าป่าวว๊า...55+.อืม...ความรักนี่เปลี่ยนแปลงคนเราหั้ยเป็นคนละคนได้จิง-จิงเน๊อะ!!!
      ตรงข้ามกับชีวิตเราในตอนนี้  ความรู้สึกมันเปลี่ยนไป  การมีใครคนหนึ่งเดินเข้ามาในชีวิตทำหั้ยเราได้คิดอะไรหลาย-หลายอย่าง **คนเรายอมแลกเวลามากมายกับการได้ศึกษาคน-คนหนึ่ง  คนเราเสียน้ำตากับเสียงหัวเราะเพราะความรู้สึก**   บางทีเราอาจจะไม่เป็นผู้ใหญ่พอที่พร้อมจะอดทนและเสียสละเพื่อคนคนหนึ่ง  บางครั้งความรู้สึกก้ออยู่เหนือเหตุผล...อธิบายไม่ได้ว่าถูกรึผิด  ใช่หรือไม่ใช่........เราเคยคิดว่า..ทำไมต้องมานั่งคิดถึงความรู้สึกคนอื่นอยู่เรื่อย สนใจทำไม!!แค่ความคิดของคนอื่นที่ไม่ได้รู้จักตัวตนของเรา ....เราสามารถมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ได้โดยที่มีความสุขกับครอบครัวและเพื่อนฝูง....ไม่ต้องเอาชีวิตไปยึดติดกับใคร   ตอนนี้....ดีใจที่มีคนอีกคนที่เข้ามาทำหั้ยเราได้มองโลกในอีกแง่มุมุหนึ่ง...ถึงมันจะไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดไว้.....ไม่ได้ราบรื่นเป็นถนนคอนกรีต......ไม่ได้มีคนมาคอยเอาใจตลอดเวลาเหมือนแต่ก่อน.....ถึงจะอยู่ห่างไกล.....ถึงจะไม่มีคำหวาน....ไม่มีความห่วงใย....ไม่เคยเข้าใจความรู้สึก....และเราต้องปรับตัวเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นเพื่อที่จะได้มองดูโลกในมุมุเดียวกัน....บางครั้งมันก้อเหนื่อย.......หนทางยังอีกยาวไกลไม่รู้ว่าวันข้างหน้าเราจะยังก้าวไปพร้อมกันอยู่รึป่าว  โลกของเรามันช่างแตกต่างกันจริง-จริง.......
 
     
 
        วันที่เวียนเปลี่ยน วันที่เลยผ่าน                                        รักคงมั่น...เราไม่เคยห่าง เคียงคู่ชิดใกล้ ทุกเวลา              
ยอมทิ้งความฝันยอมทุกๆอย่างให้กันและกัน                               เพียงได้เคียงข้าง เพียงได้ร่วมทาง โอ้รักนิรันดร์                                                                         ก่อนเคยคิดว่ารักต้องอยู่ด้วยกันตลอด                                      เติบโตจึงได้รู้ความจริง
หากเคียงชิดใกล้ แต่เธอต้องทิ้งทุกอย่างเพื่อฉัน                           ประโยชน์ที่ใด หากรักทำร้ายตัวเอง
หากเดินแนบกาย มีพลั้งต้องล้มลงเจ็บ ด้วยกัน                             ห่างเพียงนิดเดียว ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา
แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย                                                   เพื่อให้เธอได้ตามหาฝัน ของเธอ........
เรียนรู้รักอย่าง รู้คุณค่า ฝันไม่ไกล                                           บินไปตามทาง หาดวงตะวัน ที่เธอต้องการ
ไม่มีฉุดรั้ง ไม่มีดึงดัน เราเข้าใจ                                             รักยังแสนหวาน รักยังไม่เปลี่ยน เคียงคู่กัน
ก่อนเคยคิดว่ารักต้องอยู่ด้วยกันตลอด                                      เติบโตจึงได้รู้ความจริง
หากเคียงชิดใกล้ แต่เธอต้องทิ้งทุกอย่างเพื่อฉัน                           ประโยชน์ที่ใด หากรักทำร้ายตัวเอง
หากเดินแนบกาย มีพลั้งต้องล้มลงเจ็บ ด้วยกัน                             ห่างเพียงนิดเดียว ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา
แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย                                                   เพื่อให้เธอได้ตามหาฝัน
วันเวลาที่เราห่างไกล                                                         ความเข้าใจจะทำให้เราใกล้กัน
กลับกลายเปลี่ยนเป็นพลัง โว...
       หากเคียงชิดใกล้                                                       แต่เธอต้องทิ้งทุกอย่างเพื่อฉัน
ประโยชน์ที่ใด หากรักทำร้ายตัวเอง                                          หากเดินแนบกาย มีพลั้งต้องล้มลงเจ็บ ด้วยกัน
ห่างเพียงนิดเดียว                                                              ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา
แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย                                                    เพื่อให้เราได้ถึงดั่งฝัน ร่วมกัน........
    

จะมีไรหนักกว่านี้อีกมั้ย

***ปลง***
 
 
 
             ชีวิตช่วงนี้เหนื่อยสุด-สุด  เรียกได้ว่า**นรก**จิงๆ  ออกจากหอแต่เช้าตรู่.....กลับหออีกทีก้อตะวันตกดิน.....เศร้า
**ชีวิตน๋อชีวิต**  
        มองดูเพื่อนคณะอื่น  ทามมัยมานสบายจังว๊า...เรียนก้อสาย  แถมบางวันยังเรียนแค่วิชาเดียวอีก  ตอนเย็นมายังอ่านการ์ตูนเย๊าะเย้ย!!  ซะงั้น  
        ไอ้เรารึ...กลับมาหอด้วยสภาพ**ผีดิบ**ทุกวัน แบกร่างอันไร้วิญญาณกลับมาหอได้นี่ก้อถือว่าบุญแว้ว......
        ชีวิตคือความรีบเร่ง......ข้าวเที่ยงนี่ไม่ต้องพูดถึง...บางวันกินข้าวตอนเย็นครั้งเดียว ก้อดีนะ**ประหยัดดี**  ฮือๆๆๆๆ  
ถ้าโชคดีหน่อยก้อได้กิน  แต่กินแบบกลืน-กลืน  เคี้ยวแทบไม่ทัน 5นาที  10นาที  ซะงั้นไป
        ปี  3  เพื่อน-เพื่อน แต่ละคน  ไม่มีใครห่วงสวย  ส่วนมากจะโทรมซะเปนส่วนใหญ่   เอาไรมากมายแค่ตื่นไปเรยีนก้อแทบไม่ทัน
        ช่วงนี้เลยห้าม ป่วย-ห้ามลา-ห้ามโดด***  กรอกวิตามินซีเข้ากระเพาะทุกวัน***ป้องกันหวัดไว้ก่อน โดนเล่นงานขึ้นมาหล่ะ  ซวย !!
           
 
 
 
              ****ชีวิตต้องดำเนินต่อไป.......ถ้าไม่รู้จักว่าไรคือ  ความทุกข์--แล้วจะรู้สึกถึง  ความสุข  ได้ยังงัย****
 

ใกล้เปิดเทอม

                                                    ก่อนเปิดเทอมฮับพี่!!
 
           เห๊อะๆๆ.......ใกล้ถึงวาระอันดี  อีกครั้งคับ.....เวลานรกใกล้มาถึง  แค่ตารางเรียนยังลงไม่หมดก้อเริ่มสยองนิด-นิด  อะไรมานจะเรียนหนักขนาดนี้ว๊า...สงสัยกะให้เชี่ยว!!ภายใน1ปี   เอาก