 | | |
| | |
|
Spaces home  กษมา's spacePhotosProfileFriends |  Tools   |
ใกล้สอบวันเวลาก้อผ่านไปเร็วซะจริงๆ
แป๊บๆ ก้อจะจบแล้ว เร็วจัง
ฮือๆๆ แล้วจะรับผิดชอบตัวเองไหวมั้ยเนี้ย
จะจบออกมาเปงบัณฑิตที่มีคุณภาพรึป่าวก้อไม่รู้
หนังสือหนังหา ก้อไม่ค่อยตั้งใจอ่าน
คิดแล้วก้อเครียดอยู่.......งืมๆๆ
ใกล้สอบเข้ามาทุกที
หนังสือยังไม่อ่านสักกะตัว
แต่เพื่อนๆๆ ตั้งใจกันมากมาย
ทำไมเปงคนแบบนี้นะ แก้นิสัยไม่เคยหาย
เอาหล่ะ พรุ่งนี้ก้อเปงวันวาเลนไทล์
ว่ากันว่า เปงวันแห่งความรัก...เหรอ
สำคัญยังงัย อันนี้ไม่ทราบที่มาที่ไป
รู้แต่ว่า ชายและหญิงจะแสดงความรัก
อืม.....แค่คิดแล้วก้อสยอง!!!!
ไม่ชอบเทศกาลแบบนี้เท่าไหร่
แบบว่าไม่ค่อยสมหวังเท่าไหร่
แค่ได้ยินว่า วันวาเลนไทล์ ก้อขนลุกแล้ว
เอิ๊กๆๆๆๆๆ
ช่วงนี้ก้ออกแนวเศร้าๆ กับชีวิต บวกกับสับสนๆๆกับอนาคตของตัวเอง
ยังงัยก้อต้องสู้กับไฟล์นอล หั้ยเต็มที่
Happy Valentine Day 2008
สับสนผ่านไปแล้วสำหรับการสอบที่หนักหน่วง โหดร้ายยิ่งนัก
สภาพร่างกายทรุดโทรม แย่ๆๆ
หลายคนเคยบอกไว้
เวลา จะช่วยทำหั้ยทุกอย่างดีขึ้น
แต่ทำไม เวลายิ่งนาน
ความรู้สึกยังคงเหมือนเก่า
ความผูกผันและวันเวลาเก่าๆ
มันยังคงเดิม
ความห่วงใย ความหวังดี
ขอบคุณจริงๆ ชีวิตหลังcommedผ่านไปแล้ว...commed กับความรู้สึกที่เปลี่ยนไป
ได้อะไรมากกว่าที่คิด.....เรามองโลกใบนี้เปลี่ยนไป
มุมมองที่ไม่ได้มีแค่ ตัวเอง..ครอบครัว...เพื่อน
เหมือนกบในกะลา....ได้ออกไปดูโลกภายนอก ซะบ้าง ก้อดี
วันแรก-แรก ความคิดเดียว คือ...ฉันจะกลับ**
นับวันถอยหลัง
วันท้ายๆๆ เริ่ม...เอ้ย เร็วจัง...จะกลับแล้วนะ
รู้สึกว่าจะผูกผันกะทุกๆๆคน
พี่อังคาร head บ้านสุดฮา มุกแป๊กตลอด
ผู้ที่ทำหั้ยทุกคนในบ้านเรียกเราว่า **หนิงเอ๋อ**
เอม คิตตี้ เปรี้ยว เบส เพื่อนMD
ที่ทำหั้ยเรารู้สึกว่า หมอก้อน่ารักดีนี่นา
ลบทัศนะคติเดิมๆๆทิ้ง
พี่เฟม โฟรโด ของบ้าน ตัวจริงนิสัยดีชะมัด
ผิดกับคำบอกเล่า...ที่เคยได้ยินมาอย่างลิบลับ
พี่จอห์น Man of the year ผู้ทำเปงทุกๆๆอย่าง ปลื้มจริงๆ
เจ้ โอ....เกือบตีกันตาย แต่เจ้ก้อดูแลน้องคนนี้อย่างดี
ขอบคุง...ครอบครัวคุงยายที่หั้ยเราได้พักพิง
ทรัพยากรในสวนคุงยาย ถูกเราผลาญจนเกลี้ยง
พี่ช่อ ที่เปงกะลังใจหั้ยเราอยู่ในค่ายได้
และปรีชาด๊อกแด๊ก ที่คอยฟังความทุกข์ของเราเสมอ...
**กลับมามอก้อออกเปรี้ยว.......วิ่งเข้าหาแสงสี สุด-สุด
เละเทะดีแท้ ชีวิตเรา....สนองneed
ก่อนเปิดเทอมก้อขอละกัน...
เกรดเทอมนี้ออกแนวดีแฮะ...ถึงไม่ได้ตามเป้าหมาย..แต่ก้อokนะ
เทอมหน้า สุด-สุด ต้องทำหั้ยดีกว่าเดิม....ตามเป้าหมาย หั้ยได้ พี่น้อง
ชีวิตก่อนเปิดเทอมนี่.....สุดๆ จริงๆ แต่เปิดเทอมก้อเรียนหนักโคตร หวั่นใจ
****ชีวิตต้องดิ้นรนเพื่อหั้ยอยู่รอด**** จงเข้มแข็งต่อไป****
นั่งเหงา เหงาวันนี้เพื่อนๆ กลับบ้านกันหมดแล้ว นั่งเหงา เหงา อยู่คนเดียว
ว่าจะไปนอนกะเพื่อน แต่ก้อนะ อยู่ห้องตัวเองน่าจะดีกว่า เกรงจายๆ
ไม่มีอะไรทำ รอไปcommed โหย....อีกตั้ง3วัน
วันนี้ก้อไปทำงานที่คณะมา....เหนื่อยโคตร....เตรียมโครงการตรวจfece
จะบ้าตาย.............นึกว่าจะหลุดพ้นตั้งแต่ปี2.......ซวย
เห็นหน้าจารย์โชติ....กะจารย์อรุณ ลอยมาแต่ไกล 55+
เมื่อคืน ไปแจมกะแกงค์บี้ด อืม ก้อคนมันไม่มีไรทำ
ครายชวนไปไหนก้อไป..........กะเค่า
.....ทำนองว่า อิ่มจัง ตังค์อยู่ครบ....ซะง้านนนน
ไปเจอเพื่อนในคณะที่ไม่ค่อยกินเส้น
ออกแนว.......ขิว
เข้าไปทัก....เออ มานก้อเปงคนดีใช้ได้เลย
รู้สึกดีกะ**เพื่อนคนนี้** ขึ้นมากมาย
.......ไม่อยากไปcommed.........
ความรู้สึกอย่างเดียวในตอนนี้
กลัวตีกันตายกะคนในบ้าน
ไอ้เราก้อใช่ว่าดิบ-ดี ซะที่ไหนกัน
เงินก้อหมด.....แบบว่าหมดจริงๆตอนนี้
หม้ด....หมด แทบจะต้มชีสต์ที่เรียน
กินแทนมาม่า 555+ เศร้า
โอ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเครียดดดดดดดดด
ทบทวน บางเวลา เราเองก้อสับสนและไม่เข้าใจในความคิดของเราเอง
ความเหนื่อยล้า กับความพยายามที่จะ รัก
จริงๆ แล้วมันคือความรักใช่หรือไม่
หรือเป็นแค่ความสับสน
รัก คำๆนี้คืออะไร
คือ ความเสียสละงั้นเหรอ
ป่าวเลย.......
เราแค่ใช้คำว่ารัก มาผูกมัดคนสองคนไว้ด้วยกัน
ถ้าใจไม่เหลือความห่วงใยไว้แล้ว
จะผูกมัดกันด้วยคำว่า รัก
ไว้เพื่ออะไรกัน
ตัวเราเองพร้อมที่จะเสียสละเพื่อใครแล้วจริงเหรอ
เหนื่อย ที่จะต้องมานั่งกังวลว่าจะทำหั้ย
คำว่า รัก หลุดลอยไป
เหนื่อย ที่จะต้องมานั่งสนใจกับความรู้สึกของคนอื่น
เหนื่อย กับการปรับตัวเอง
เหนื่อย กับเวลาที่เราต้องการคนที่คอยปลอบใจ
แล้วคนๆๆนั้นที่เรา ต้องการเค่าหายไปไหน
จริงๆ แล้วชีวิตคนเราก้อไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย
นิยามคำว่ารักของเรานั้น
แม้จะแตกต่างจากคนอื่น
แต่ก้อมีคุณค่าในใจเรา
เวลาที่เราเหนื่อยล้า เค่าคนนั้นจะอยู่เคียงข้างเราเสมอชีวิต
เวลาที่เรามีปัญหาจนแทบจะร้องไห้ เค่าคงจะรับรู้ได้ด้วยน้ำเสียงของเรา
ถ้าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะอยู่เคียงข้างกันจริงๆๆ
ก้อคงต้องจากกันไป
นี่แหละคือ ชีวิต สอบ-สอบ  โอ้ย......................... จะ สอบ
 แล้ววววววววววววว**หนังสือ**หนังหา**ไม่อ่าน
มานั่งแชท--เอม--สบายใจเฉิบ
ชีวิต......น๋อ.......ชีวิต
  เครียด.....เครียด.........เครียด..หลายเรื่อง*สุ่มๆ* ปวดหัวไปหมด
ไม่อยากคิดไรมากมาย
แต่เรื่องก้อดัน...วิ่ง....เข้ามาหาเราเอง ซะงั้น
รึว่าเราจะคิดมากไปเอง!!!!
เฮ้อ.........
***เวลา....หมุนไปอย่างรวดเร็ว
จนบางทีเราก้อเผลอปล่อยหั้ยชีวิต
ผ่านไป วัน-วัน
ลองทำสิ่งต่างๆ ให้ช้าลง....
**คิดหั้ยดีว่าชีวิตต้องการอะไร**
แล้วเราจะพบว่า...ตัวเองมีความสุขมากขึ้น***
-----เฮ้อ.......เศร้าใจ----
 พักร้อนในที่สุดก้อได้กลับมาที่
 บ้าน ...หลังจากที่ต้องตรากตำอ่านหนังสือแทบ**ตาย**
คะแนนจะออกมาเปนงัยไม่รู่ คาดว่ากลับไปคงได้ช็อค!! กันไปตาม-ตามกันละคับพี่น้อง เห๊อะๆ
สนุกดี...ขำขำกับครอบครัว พักกายและใจมากมาย
แต่ก้อออกแนวไม่อยากกลับไปเรยีนซะงั้น เรยีนหนักจนท้อใจ....
พยายามเอาเพลง+รูปลงสเปช....แต่ก้อจน**ปัญญา** เนตเต่าสุดยอด.....
เออ!!!ยอมแพ้...ช้านไม่อัพ..ก้อด่ายว่ะ!!
ช่วงนี้ออกแนวเซ็ง-เซ็ง ....กับ โลกใบนี้....
..........อยากหนีไปหั้ยไกล-ไกลเลย.......ย......ย....
ไปไหนดีหล่ะ???
***ดาวอังคาร.....รึดาวพูลโตดี ***
ไม่ค่อยมีกะลังใจจะทามอะไร
สิ่งที่เราคิด..เราคาดหวังมันกลับไม่เป็นอย่างที่เราตั้งใจ
.......................
**ช่าง--head--มาน**
......................
วันนี้วันแม่...ได้ไหว้แม่ทั้งครอบครัว เปงอะไรที่รู้สึกดีแฮะ..บ้านเราก้อ**ฮา**อีกเช่นเคยขณะที่กะลังซึ้ง-ซึ้ง
ดันมีคนทะลึ่ง พูดขึ้นกลางวง...บอกหั้ยเอาพวงมาลัยไปหั้ย**พ่อ **
....งงมั้ย??...คือไม่ได้เอาไปไหว้พ่อ...
แต่หั้ยพ่อเอาไป**ไหว้แม่**55+ ซะงั้น...
อาทิตย์หน้า....มีลงประชามติ...คาดว่าคงไม่กลับบ้าน กลับบ่อยๆๆตังกะสะมาก้อหมดอ่ะดิ
.........ยิ่งจนอยู่แล้วยิ่งกรอบ..บ..ไปใหญ่........555+
  วันนี้ไม่มีไรจะอัพเท่าไหร่ แค่เหงาๆๆ....
คิดถึงคนที่อยู่ห่างไกล.......แต่จะทำอะไรได้.....นอกจากแค่คิดถึง
**ความจริงใจและความมั่นคงอยู่** จะยังคงอยู่อีกนานแค่ไหน........
คนที่เราคิดว่าคงรักกันมั่นคง ไปกันได้ดี..ยังเลิกกันต่อหน้าเราได้
**เพื่อนเศร้า...เราก้อเศร้า** ....หวังว่าเพื่อนจะทำใจได้เร็ววัน....
สัจธรรมที่แท้จริง.....**คนมันจะไป สักวันหนึ่ง...มันก้อต้องไปอยู่ดี**
สรุป......**รักแท้**นอกจากครอบครัวแล้ว ไม่มีจริงในโลกนี้คับ พี่น้อง....จบข่าว
 *************************
วันดี-ดี****จะสอบแล้วแท้-แท้ งานที่จารย์สั่งก้อระเบิดระเบ๊อ กะลังจะตายแล้ว.....ไม่ไหวๆ ****วันเกิด ผ่านไปแล้ว.....มีความประทับใจมากมาย ความจริงใจที่มอบให้ มีคุณค่า ยิ่งกว่าได้ของขวัญซะอีก
|
Print
กลับมาเหนือ่ยแทบตาย เจ็บคอ โ-ตร ๆ 